675پیش از میلاد:طبق نوشته های هرودوت و سایر مورخانی که در زمینه تاریخ ایران باستان تحقیق کرده اند و کشفیات باستانشناسان، هخامنش از بزرگان پارس در نخستین ماه پاییز (اکتبر) سال 675 پیش از میلاد شهر «انشان ‏Anshan» واقع در 46 کیلومتری شمال شیراز امروز را تصرف کرد که طلوع دودمان هخامنشیان است. شهر «انشان» یکی از دو پایتخت ایلام بود. پایتخت دیگر ایلام؛ شهر شوش بود. با این فتح، نطفه امپراتوری ایران گذاشته شد که هفت دهه بعد، کوروش دوم (کوروش بزرگ) با تصرف بابل آن را تکمیل و در اکتبر سال 539 پیش از میلاد در همین شهر آن را اعلام داشت که شرح آن در استوانه کوروش آمده است. این استوانه سفالی که در موزه بریتانیا نگهداری می شود در سال 1879 در کشفیات باستان شناسی بابل به دست آمد. همین استوانه نخستین منشور ملل و اعلامیه حقوق انسان شناخته شده که سندی ارجمند و از افتخارات بشر است. در این استوانه، کوروش از یک حکومت جهانی مرکب از ملل متحد، مستقل و متساوی الحقوق نام برده و تاکید بر رعایت حقوق و آزادی های انسانی و حکومت کردن با رضایت ملت (دمکراسی) و حفظ جان و مال و حیثیت افراد و ساخت دنیایی به دور از ترس، ارعاب، و بی قانونی یاد کرده است.

پس از هخامنش، به ترتیب تیسپسTeispes، کوروش اول، آریارامنسAriaramnes و کامبیز اول بر پارس به پایتختی انشان حکومت کرده بودند. کوروش دوم (بزرگ) نوه پادشاه وقت ماد بود. پدر کوروش با هدف متحد ساختن دو طایفه ایرانی ماد و پارس با «ماندانا» دختر پادشاه ماد که مادر او نیز دختر پادشاه لیدی (آناتولی) بود ازدواج کرده بود. بنابراین کوروش خود را وارث حکومت همه ایران زمین می دانست و کشور را یکپارچه کرد و زیر نظر یک دولت مرکزی قرار داد. وی به اخلاقیات و شئون انسانی توجه خاص داشت و جنگ او با قوم ماساگتائه در منطقه «فرارود»عمدتا به این دلیل بود که این قوم حرمت ازدواج را رعایت نمی کرد و معاشرت زن و مرد و سکس علنی (همبستر شدن در حضور دیگران) را عیب نمی دانستند، و چون از استپ های شمالی تر به منطقه تاجیکستان امروز نزدیک شدند، کوروش واهمه کرد که اسلوب زندگانی و روش معاشرت های آنان به ایران زمین وارد شود که به جنگشان شتافت که در سال 529 پیش از میلاد جان باخت و جسد او را همان طور که وصیت کرده بود به زادگاهش بازگردانیدند و در پاسارگاد دفن کردند و قبر او در طول 25 قرن از گزند زمانه مصون مانده و به ما رسیده است و اینک رسالت محافظت از آن بر عهده ما (همه ایرانی تبارها) است.

 

1347م:کرونیکلرها از اکتبر سال 1347 میلادی به عنوان ماهی یاد کرده اند که در آن «ابن بطوطه » جغرافی دان و سفرنامه نویس مغربی (مراکشی) در شهر شیراز در باره سعدی مطالعه می کرد و در پی آن سعدی را نه تنها یک شاعر و نویسنده (استاد سخن)، بلکه یک فیلسوف بزرگ و یک آموزگار و اندرزگوی بی همتا به جهان معرفی کرد. ابن بطوطه برخی از اشعار سعدی را به فارسی نقل کرده از جمله:

 

تن آدمی شریف است به جان آدمیت

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی

چه میان نقش دیوار و میان آدمیت

ابن بطوطه که به سال 1304 میلادی در طنجه به دنیا آمده بود پژوهش جهانگردی را از 22سالگی آغاز کرد و از شمال آفریقا، همه خاور میانه از جمله ایران زمین (سرزمین های واقع در فلات ایران)، جنوب روسیه، چین، هند، اندونزی و آفریقای شرقی دیدن کرد و مطالعات لازم برای نوشتن کتاب خود را انجام داد. وی پس از دیدار ازکشور «مالی» در 1352 میلادی، از طریق صحرای افریقا به میهن خود بازگشت. ابن بطوطه در این سفرها گاهی به عنوان سفیر سیار رئیس کشور مغرب عربی (مراکش) هم عمل می کرد و می کوشید که میان مراکش و دولتهای مورد بازدید حسن تفاهم برقرار باشد.

 


1328ش: 25مهرماه 1328 ( 17 اکتبر 1949 ) سومین روز تحصن دکتر مصدق و 200 تن از رجال سیاسی، روحانی، بازار و اهل قلم در اعتراض به سوء جریان انتخابات بود که روز بعد به آن پایان دادند زیرا که کمیسیون انتخابات ادامه اخذ رای را متوقف ساخت.

دکتر مصدق قبل از تحصن، موارد تخلف از قانون و تقلب در اخذ رای را به کمیسیون مربوط گزارش کرده بود ولی اطمینان نداشت که سریعا مورد توجه قرار گیرد و دست به تحصن زد تا افکار عمومی را متوجه قانون شکنی سازد.

درهمین روز بود که دکتر مصدق گفت که برای مردم ایران، داشتن دمکراسی واقعی از نان شب لازمتر است و اضافه کرده بود که به سود حکومت است که ایران از دمکراسی برخوردار باشد زیرا در این صورت مردم تکالیف خود را بهتر انجام خواهند داد و از حکومت مصرانه خواهند خواست که آن هم به وظایف خود دقیقا عمل کند. نمی توان بیش از این مانع ورود موج دمکراتیزاسیون جهانی به ایران شد که حق مسلم مردم است که از یک دمکراسی و حق انتخاب به صورت حقیقی آن برخوردارباشند.

 

1342ش:25 مهرماه 1342 در دومین روز دیدار شارل دوگل رهبر فرانسویان از ایران مردم تهران از این که می دیدند مردی به این عظمت در اثنای عبور از خیابانها از خودرو پیاده می شود صف اسکورت را می شکند و بدون ملاحظه تدابیر امنیتی به میان مردم می رود و انان را در آغوش می گیرد متعجب و شگفت زده شده بودند و برای دیدن وی آن چنان هیجان زده شده بودند که بر سقف خودروهای پارک شده در کنار خیابان می ایستادند.

فرو رفتن سقف بیش از هزار خودرو در روز ورود دوگل که در کاخ گلستان اقامت داشت به پلیس گزارش شده بود که بعدا دولت به پاره ای از صاحبان این خودروها که تهدید به دادن دادخواست به دادگستری کرده بودند غرامت پرداخت کرد.

 

1354م:اعلامیه 25 مهرماه سال 1354 (17 اکتبر 1975) دولت وقت نشان می داد که نیروهای اعزامی ایران به کشور عمان برای سرکوب کردن استقلال طلبان ظفار، بپاخیزی ظفاری ها را در هم شکسته و مراکز آنان را متصرف شده اند. ولی در این اعلامیه به تلفات ایران دراین عملیات و دلیل! اعزام نیرو به یک کشور خارجی برای سرکوب یک قیام داخلی اشاره نشده بود.

محمد بلوری خبرنگار اعزامی کیهان به صحنه های این جنگ و اشاره او به تلفات ایران در این جنگ سبب ممنوع القلم شدن وی به دستور دولت گردید و مجبور شد برای مدتی جلای وطن کند تا احیانا تحت تعقیب امنیتی قرار نگیرد. وی بعدا به ریاست هیات مدیره سندیکای نویسندگان و خبرنگاران انتخاب شد و هنوز این عنوان را از دست نداده است. بلوری که کار روزنامه نگاری را در سال 1336 در کیهان آغاز کرد بعدا دبیر اخبار این روزنامه شد. همین سمت را در روزنامه ایران داشت و اینک در روزنامه اعتماد دارد. بلوری، در سالهای اخیر خود از سردبیران چند روزنامه تازه تاسیس در تهران بوده است از جمله روزنامه ایرانیان. بلوری به دلیل مهارت در حادثه نویسی یکی از داستان نگاران کشور است.

 

 تقویم ایران

 

1357ش:اعتصاب مهرماه سال 1357 روزنامه های تهران معروف به «اعتصاب صغیر» با دریافت یک تعهد از دولت 23 مهرماه آن سال پایان یافت. در جریان این اعتصاب روزنامه های عصر؛ دو شماره و روزنامه های صبح؛ سه شماره منتشر نکردند. دولت وقت به مطبوعات تعهد داد که امنیت حرفه ای نویسندگان تضمین خواهد بود، اعمال نفوذ مستقیم و غیر مستقیم از سوی مقامات دولتی در مطالب روزنامه ها بعمل نخواهد آمد و از آن پس «سانسور مرسوم» انجام نخواهد گرفت.

در همین روز دکتر ناصرالدین شاه حسینی استاد ادبیات و نخستین رئیس گروه روزنامه نگاری دانشگاه تهران مدیر عامل سازمان رادیو ـ تلویزیون ملی شد که مطبوعات این انتصاب را هم به حساب پیروزی خود گذارده بودند. در پی این اعتصاب، چندین روزنامه و مجله که قبلا پروانه انتشار داشتند و بعضا لغو شده بود دست به انتشار دست زدند و ممنوع القلم ها بکار بازگشتند و حقوق از دست رفته را باز گرفتند. این اعتصاب کوتاه به روزنامه نگاران وطن جرات داد که در نیمه آبان همان سال اعتصاب طولانی خود را که بیش از دو ماه طول کشید و سهم چشمگیری در تغییر نظام حکومتی داشت آغاز کنند.


1759م:17 اکتبر سال 1759 احمد خان درانی سومین حمله نظامی خود را به هندوستان آغاز کرد. وی در طول هفت سال سه بار به آن سرزمین حمله نظامی برده بود. احمدخان در ارتش ایران یک ژنرال بود که پس از کودتای نظامی دهم ژوئن 1747برضد نادرشاه افشار و قتل او، به زادگاهش افغانستان بازگشت و با استفاده از آشفتگی اوضاع ایران خود را امیر افغانها خواند که تا آن زمان همواره ایرانی خوانده می شدند. احمدخان که درجریان تصرف هند توسط نادر در مارس 1739 یک افسر ارتش ایران و همراه او بود در سه حمله خود به هند شمال غربی این منطقه را متصرف شد.

نخستین حمله نظامی احمدخان به هند ـ که افغانها او را احمدشاه می خوانند که درزمان خود قندهار را آباد و ساختمانهای متعدد بنا کرد ـ و به تصرف لاهور انجامید در سال 1752 صورت گرفت. حمله دوم در سال 1757 انجام شد. در جریان این حمله، شهر دهلی 28 ژانویه همین سال به تصرف احمدخان در آمد. تصرف دهلی به دست احمد خان دولت هندوستان را بیش از همیشه تضعیف کرد و این وضعیت به سود انگلیسی ها تمام شد که در آن زمان با فرانسه بر سر خوردن شبه قاره هند رقابت داشتند. وی در همین سال تمامی پنجاب را تصرف کرد.

حملات سه گانه احمدخان به هند در حالی صورت می گرفت که «رابرت کلایو» انگلیسی سرگرم تصرف شرق و جنوب شرقی هند از جمله بنگال بود و میان او و فرانسویان برخوردهایی صورت می گرفت که مرگ «علی وردی خان» حاکم بنگال در 21 آوریل سال 1756 به تسریع پیشروی انگلیسی ها در شرق هندوستان منجر شد و ....

احمد خان برای تامین اتحاد میان طوایف افغان تلاش بسیار کرد و به همین دلیل، بسیاری از مورخان او را بنیادگذار افغانستان می دانند. افغانستان نامی است که انگلیسی ها به آن داده اند و سپس عمومی شده است.

در همان زمان رابرت کلایو به لندن - که از حملات افغانها به هند ابراز نگرانی کرده بود - گزارش داده بود که نگران افغانها نیست، زیرا وجود طوایف متعدد (افغان) که دولت مرکزی ایران در طول قرون و اعصار هرکدامشان را در امور داخلی مستقل و خود رای بار آورده است مانع از آن می شود که برای مدتی طولانی زیر لوای یک رئیس کل قرار گیرند و متحد واقعی باشند. به علاوه، شیعیان افغان زیر بار سنی ها که در اکثریت هستند نمی روند. تاجیکها و خراسانی ها که در شمال و غرب سکونت دارند چون شهرنشین و باسواد هستند خود را بیش از طوایف دیگر سزاوار حکومت می دانند و با این وضعیت و دلایل دیگر، تامین وحدت میان آنان اگر محال نباشد بسیار دشوار است، و من (رابرت کلایو) به دلایل بسیار با پشتون ها (در پاکستان «پاتان» نامیده می شوند) وارد سازش نمی شوم، زیرا معروف به عهد شکنی هستند.

 

 تقویم قمری


1932م: 15اکتبر 1932 جهانگیر تاتا از پارسیان هند شرکت هواپیمایی «تاتا ایرلاینز» را تاسیس کرد که در سال 1948 (16 سال بعد) دولت هند پس از کسب استقلال 49 درصد از سهام آن و در سال 1953 تعدادی دیگر از سهام را خریداری و این شرکت را به «ایرایندیا» تغییر نام داد که اینک هواپیمایی بین المللی هند است. جهانگیر تاتا نخستین هواپیمای «تاتا ایرلاینز» از نوع «دهاویلند» را در اکتبر 1932 از کراچی از طریق احمدآباد تا بمبئی (مومبای) خلبانی کرده بود. خانواده پارسی «تاتا» موسس تاسیسات صنعتی متعدد در هند هستند و صنعتی شدن هند را باید مرهون آنان (گروه تاتا) دانست. یک سال پس از تاسیس «تاتا ایرلاینز»، خانواده تاتا و پارسیان هند با فرستادن نماینده به ایران، آمادگی خودرا برای صنعتی کردن و ایجاد یک خط هوایی در کشور نیاکان به دولت تهران اعلام داشتند که موثر واقع نشد. بعدا (در دوران حکومت دکتر مصدق)، مطبوعات وقت برپایه اسنادی که به دست آمده بود نوشتند که عوامل لندن که در آن زمان هنوز در دولت پهلوی اول مدیریت ها را به دست داشتند با کارشکنی های خود مانع صنعتی شدن ایران به دست پارسیان هند شده بودند که به وطن نیاکان عشق می ورزند. جهانگیر تاتا 29 نوامبر 1993 در 89 سالگی درگذشت.

 

 تقویم ایرانی

 

2005م:برخی از روزنامه ها که در شماره های 16 اکتبر 2005 خود گزارش های مربوط به دو انفجار (خرابکاری) اهواز و قتل چند تن و جرح دهها نفر دیگر را چاپ کرده بودند، از عجله دولت انگلستان به محکوم کردن این خرابکاری و ابراز تاسف از تلفات آن تعجب کرده بودند، و به همین گونه، آژانس فرانس پرس.

روزنامه های چند کشورهای آسیایی در آن روز در این زمینه نوشته بودند که ایران و انگلستان این روزها بر سر حوادث بصره و خوزستان یکدیگر را متهم می کنند و دولت انگلستان با عجله کردن در محکوم ساختن خرابکاری 15 اکتبر اهواز خواسته است بگوید که در آن حادثه دست نداشته و این عمل در محافل، یک پیشگیری از متهم شدن تلقی شده است. احمدی نژاد رئیس جمهور ایران درباره این رویداد گفته بود که نیروهای انگلیسی مستقر در عراق مورد سوء ظن هستند.

در پی این رویداد که 15 اکتبر روی داد مبادله اتهامات میان ایران و انگلستان بر ضد یکدیگر شدت یافته بود. هفدهم اکتبر اعلام شده بود که شمار مقتولین شش تن و مجروحین بیش از نفراست. 17 اکتبر دو دولت آمریکا و انگلستان بار دیگر ایران را متهم به مداخله در اوضاع عراق کرده بودند و دولت ایران به نوبه خود انگلستان را متهم به توطئه در خوزستان کرده بود. عکس بالا، آثار خون در خیابان نادری اهواز را پس از وقوع دو انفجار 15 اکتبر 2005 نشان می دهد. مواد منفجره در سطلهای زباله قرار داده شده بود.

به گفته اصحاب نظر، سوء ظن مردم ایران که از علاقه قدیمی انگلستان به مناطق نفتخیز آگاه هستند نسبت به آن دولت پایان پذیر نیست.

 

 تقویم هجری شمسی

 

1919م:«ریتا هیورت Rita Hayworth» بازیگر فیلم های سینمایی که دومین شوهر او علی خان محلاتی پسر آقاخان پیشوای وقت اسماعیله (ایرانی تبار) بود و از او دختری به نام یاسمین دارد 17 اکتبر سال 1919 به دنیا آمد. پدر او یک رقصنده اسپانیایی و مادرش یک بازیگر تئاتر بود. او در دهها فیلم سینمایی بازی کرد و از بازیگران برجسته دهه های 1940 و 1950 دنیای سینما بود.

ریتا که پنج بار شوهر کرده بود در مصاحبه ای گفته بود که اولین شوهرش 21 سال بزرگتر از او بود و اگر فردی در نخستین ازدواج، انتخاب مناسب نداشته باشد متوسل به ازدواجهای متعدد می شود و اندرز داده بود که جوانان در انتخاب همسر دقت کنند، چشمشان را باز کنند تا مجبور به تجدید ازدواج که عملی دردناک و پرهزینه و عمر برباد ده است نشوند.

شهرت دیگر ریتا از بیماری فراموشی (آلزایمر) است. وی در حال اجرای یک برنامه، ناگهان مضمون نمایشنامه را فراموش کرد که بیماری او را آلزایمر تشخیص دادند. یاسمین دختر دومش نگهداری مادر را برعهده گرفت و اخبار مربوط به بیماری وی سبب شد که به بیماری فراموشی توجه شود و انجمنی به وجود آید و برای کشف راههای درمان تلاش کند.

مهارت ریتا در هنر نمایش به حدی بود که پس از درگذشت، رئیس جمهوری وقت آمریکا اعلامیه فوت او را امضاء کرده بود.

 

 تقویم میلادی


553م:پروکوبیوس (560 ـ 490) که در فلسطین متولد شده بود و مورخ سه امپراتور روم شرقی بود ، کتاب معروف دیگری تحت عنوان « تاریخ محرمانه » دارد که عمدتا در باره همسر «ژوستس نی ان» و زندگانی خصوصی دربار است

«پروکوپیوس Procopius» مورّخ، 17اکتبر سال 553 میلادی کتاب معروف خود تحت عنوان «جنگها» را به پایان برد و نسخه اصلی آن را که باقی مانده است به امپراتور وقت روم شرقی که هزینه تدوین آن را پرداخت کرده بود تسلیم کرد. این کتاب در سال 1453 اندکی پیش از آن که قسطنطنیه به دست عثمانی ها افتد به «رم» برده شد تا محفوظ بماند. این کتاب عمدتا در شرح جنگهای ایران و روم شرقی در عهد «ژوستی نی ان» است و مولف با این که یک تبعه روم بود، در این کتاب تصویر جالبی از سرباز ایرانی آن زمان ارائه داده و نوشته است که سرباز ایرانی اگر در میدان نبرد مجروح شود ناله نمی کند و چنانچه به اسارت درآید بر پای فاتح نمی افتد و لابه نمی کند. سرباز ایرانی جز به دستور فرمانده خود دست به عقب نشینی نمی زند.

پروکوپیوس (متولد 500 و متوفی در 565 میلادی) که به مورخ قرن ششم معروف است جمعا هشت کتاب تاریخ و از جمله "تاریخ محرمانه" نوشت. تاریخ محرمانه او مربوط به جنجالهای آن دوران است. وی در برخی از جنگهای زمان "ژوستی نی ان Justinian " با سپاهیان رومی همراه بود و صحنه های جنگ را مشاهده کرده بود. تاریخ جنگها یا "تاریخ جنگهای ژوستی نی ان" شامل جنگهای او با خسروانوشیروان، جنگ با "ژرمن های آرین" در ایتالیا و جنگ با وندالها در شمال افریقا بود.

 

 تقویم هجری


1723پیش از میلاد: اکتبر سال 23 پیش از میلاد، ساکنان شهر رم پس از این شنیدند سنای روم اوکتاویوس را «رئیس جمهوری مادام العمر» کرده است در میدان مرکزی شهر جمع شدند و اعتراض کردند که پادشاه نمی خواهند. فبلا، جز سزار، سران کشور روم حتی پس از آن که عنوان امپراتور به آنان اطلاق شد هر چند سال یک بار برای ادامه حکومت خود خواستار رای سنا می شدند و با این که عملا امپراتور مادام العمر بودند اسما منتخب موقت بشمار می رفتند. اکتاویوس پس از آگاه شدن از اجتماع اعتراض آمیز مردم، در میدان محل اجتماع حاضر شد و از عنوانی که سنا به او داده بود صرفنظر کرد و اعلام داشت که از این پس هر سال یک بار از سنا درباره ادامه کار خود تقاضای رای خواهد و منبعد کسی حق ندارد او را امپریوم (امپراتور) بنامد باید Princeps یعنی تبعه اول خطاب کند که اصطلاح شخص اول کشور از همان زمان است.

 

 تقویم شمسی


1978م:پس از 113 سال جیمی کارتر رئیس جمهوری وقت آمریکا 17 اکتبر 1978تابعیت «جفرسون دیویس» رئیس کنفدراسیون امریکا (ایالات جنوبی در جریان جنگ داخلی) را که از او سلب شده بود مسترد داشت. وی که در ایالت لوییزیانا به دنیا آمده بود تابعیت این ایالت را از دست نداده بود. در کشورهای فدرال که هر ایالت استقلال داخلی دارد، ایالت نمی تواند از تبعه بومی (زاده شده در انجا) سلب تابعیت کند.

 

 تقویم تاریخ 25مهر


2003م:سنای آمریکا پس از بحث بسیار و ایستادگی سناتورهای استخوانداری همچون ادوارد کندی 16 اکتبر 2003تصویب کرد که نیمی از 20 میلیارد و سیصد میلیون دلار بودجه ترمیم خرابی های عراق به صورت وام باشد تا بعدا از این کشور ( که در حال حاضر دهها میلیارد دلار به دولتهای دیگر از جمله روسیه بدهکار است و غرامت آسیب دیدگان ناشی از تصرف کویت را هم باید بپردازد) دریافت گردد، زیرا که روی ذخایر انبوه نفت خوابیده است. این مصوبه همزمان با گزارشی از سوی کنگره آمریکا انتشار یافت که نشان می داد مقاطعه کاران آمریکایی در رابطه با عراق دست به گرانفروشی و سوء استفاده زده بودند.


2003م:دکتر بشار اسد رئیس جمهوری سوریه در جلسه 16 اکتبر 2003 نشست سران کنفرانس اسلامی در مالزیا شدیدا از دولت آمریکا انتقاد کرده و گفته بود: جهانیان اینک ـ ماهها پس از تعرض نظامی آمریکا به عراق و اشغال نظامی این کشور ـ متوجه شده اند که عراق اسلحه کشتار جمعی که بهانه لشکرکشی قرار گرفت نداشته و عبارت «آزاد کردن عراقی ها» هم که آمریکاییان عنوان کرده بودند؛ جز آزاد کردن مردم عراق از غرور، حیثیت، آب و غذا، استقلال و حاکمیت ملی چیزی دیگر نبوده است.

سوریه که توسط شاخه دیگری از حزب بعث اداره می شود در طول حکومت صدام حسین بر عراق با وی در حالت جدال و خصومت بود و در جریان جنگ عراق و ایران جانب ایران را گرفته بود و پس از تصرف کویت توسط عراق، برای اخراج عراقی ها نیروی نظامی فرستاده بود.

 

 تقویم تاریخ


2004م:16 اکتبر 2004 نافرمانی یک دسته 19 نفری از گروهان 343 تدارکات نیروی زمینی آمریکا در عراق در رسانه های آمریکا به چشم می خورد که از اجرای دستور فرمانده خود مبنی برحمل بنزین به منطقه «تاجی» واقع در 24 کیلومتری شمال بغداد سر باز زده و اعلام کرده بودند که مسیر کامیونها پر از خطر است؛ کامیونهای نفتکش سرویس نشده اند و خود آنان جلیقه ضد گلوله و نیز اسکورت زرهپوش ندارند. این نظامیان، مرکب از مرد و زن، از افراد ذخیره ای بودند که به پایگاه «راک هیل» واقع در کارولینای جنوبی احضار و به عراق فرستاده شده بودند. آنان در پی این نافرمانی بازداشت شدند. تا این زمان، در جریان جنگ عراق، انتشار چنین خبری در رسانه ها سابقه نداشت. قبلا برخی از این نظامیان در تماس تلفنی با خانواده خود در آمریکا، از ماموریتشان به سبب وجود خطر حمله و انفجار در راهها، به عنوان «ماموریت خودکشی» یاد کرده بودند و این خانواده ها این مطلب را در مصاحبه های تلویزیونی خود بیان کرده بودند. قبلا مخالفان آمریکایی جنگ عراق گفته بودند: سربازان ما به خاطر این جنگ غیر ضروری هر روز در عراق به طور متوسط 87 بار مورد حمله قرار می گیرند و در این شرایط، تجهیزات همه آنان کامل نیست.


2004م:16 اکتبر 2004 در حالی که ولادیمیر پوتین در آخرین روز دیدارش از چین با سران ایالات مرزی شمال غربی این کشور ملاقات کرده بود و از آنان خواسته بود تا مساعی خود را بکار برند که با کمک روسیه یک منطقه صنعتی بسیار پیشرفته در شرق آسیا بسازند که سرآمد مناطق مشابه در نقاط دیگر باشد، رسانه هایی که این دیدار را دنبال کرده نوشته بودند: از اظهارات پوتین و رهبران چین چنین بر می آید که دو کشور تصمیم قاطع به تامین اتحاد قسمتی از اروپای قاره ای و آسیا دارند زیرا که برجستگان هر دو کشور بارها از ایجاد منطقه «اوراسیا» که برخلاف مناطق دیگر جهان یک قطعه زمین به هم چسبیده است سخن به میان آورده اند. در این سفر، چین وعده های متعدد در حمایت از روسیه داد. این رسانه ها همچنین به اهمیت تصمیم روسیه به امتداد لوله نفت خود از بلغارستان به یونان و نیز اعزام کشتی های جنگی اش به مدیترانه نیز اشاره کرده بودند که دو پدیده تازه هستند. روسیه با استفاده از فرصت های وقت (بهانه هایی که عمدتا دولت واشنگتن به دست داده بود)، اعلام کرده بودکه به منظور مبارزه با تروریسم، ناوگان خود را به مدیترانه خواهد فرستاد و این، برنامه ای است طولانی.

پس از فروپاشی شوروی، گشت زنی منظم کشتی های جنگی روسیه در مدیترانه متوقف شده بود.

 

2004م:شبکه های تلویزیونی آمریکا از 15 اکتبر 2004 به پخش گزارش و تصویر از صفوف طولانی سالخوردگان و مادرانی که کودکان را به همراه داشتند پرداخته بودند که مقابل مراکز بهداشتی و بیمارستانها منتظر نوبت برای تزریق واکسن ضد سرماخوردگی بودند. برخی از سالخوردگان با عصا و ویلچر دیده می شدند. طبق این گزارشها، در بسیاری از مراکز بهداشتی که موجودی واکسن به پایان می رسید، منتظرین در صفوف که شکیبایی از دست داده بودند با صدای بلند اعتراض می کردند، که به مداخله پلیس منجر می شد. در این روز (15 اکتبر) در «اریندا» واقع در کالیفرنیا یک زن 75 ساله به نام «موری فرانکلین» که بیش از چهار ساعت در صف نوبت ایستاده بود، بیش از این انتظار را تحمل نکرد و در همانجا (در صف انتظار) درگذشت و این وضعیت از شبکه های تلویزیونی پخش شد. پاره ای از صفوف از یک بلاک (طول یک خیابان) تجاوز می کرد.

مقامات دولتی قبلا اعلام کرده بودند که به سبب کمبود واکسن ضد آنفلوآنزا، تنها سالخوردگان و کودکان که آسیب پذیری بیشتری دارند می توانند برای تزریق آن به مراکز مربوط مراجعه کنند. در این میان برخی هم در سوپر مارکتها برای این واکسن ها بازار سیاه درست کرده و پول هنگفت دریافت می داشتند. دولت آمریکا که از وارد کردن واکسن ضد آنفلوآنزا از انگلستان مایوس شده اعلام کرده بود که از کانادا آن را وارد خواهد کرد. ولی مقامات کانادایی اعلام کرده اند که بیش از نیاز ملی خود، واکسن ندارند. کمپانی انگلیسی، قبلا بیشتر موجودی خود را به سبب فاسد بودن منهدم کرده بود. در آمریکا بسیاری از کارخانه های تولید واکسن در سالهای اخیر به این فعالیت خود پایان داده اند و به همین سبب در دو ـ سه سال منتهی به 2004 در آغاز فصل شیوع سرماخوردگی ، سخن از کمبود واکسن به میان آمده بود.


1244: صلیبیون که بیت المقدس را در دست داشتند در جنگ «حربیه» در منطقه غزه از نیروهای ائتلاف مسلمانان شکست خوردند و 5000 کشته و 800 اسیر دادند. گروههایی از خوارزمیان نیز در این ائتلاف مشارکت داشتند.

1604: یوهانس کپلر فضا شناس آلمانی مرگ یک ستاره را مشاهده کرد که قبلا می درخشید و ناگهان ناپدید شد.

1781: چارلز کورنوالیس آخرین فرماندار انگلیسی آمریکا که نیروهایش در جنگ یورک تاون (ویرجینیا) از واحدهای مشترک فرانسه و مهاجرنشینان استقلال طالب شکست خورده بودند به ژنرال جورج واشنگتن اطلاع داد که آماده تسلیم شدن است.

1854: اسکار وایلد نویسنده ایرلندی که 44 سال عمر کرد به دنیا آمد.

1860: نخستین میدان گلف که بازی ثروتمندان خوانده شده است در انگلستان آغاز بکار کرد.

1914: محمد ظاهر شاه (افغانستان) به دنیا آمد.

1915: آرتور میلر نمایشنامه نویس شهیر متولد شد و سال عمر کرد.

1918: نظام حکومتی کنفدراسیون یوگوسلاوی جمهوری شد.

1919: شرکت «آر سی ا ( آمریکا )» به عنوان نخستین کمپانی سخن پراکنی رادیویی آغاز بکار کرد.

1921: در تهران گروهی متهم به طرح توطئه برضد دولت وقت شدند و به زندان افتادند. این اتهام دو روز پس از قتل میرزا کوچک خان گیلانی (جنگلی) وارد آمده بود.

1933: در پی آغاز تضییقات شدید در خاک آلمان برای یهودیان، آلبرت اینشتن در این روز به آمریکا فرار کرد و تا پایان عمر در این کشور ماند و دولت وقت آمریکا را مصرانه ترغیب به تولید بمب اتمی کرد.

1939:طبق برخی نوشته ها، فرخی یزدی شاعر، ناشر روزنامه «توفان» و نماینده مجلس شورای ملی با تزریق آمپول هوا در درمانگاه زندان کشته شد. وی از منتقدان روش های رضاشاه بود و در اشعارش به طور ضمنی و یا علنی حکومت را مورد انتقاد قرار می داد. فرخی نماینده شهر یزد بود.

1945: هزاران آرژانتینی که در میدانی در بوئنوس آیرس گرد آمده بودند تا دولت تحت فشار قرار گیرد و خوان پرون را از زندان آزاد کند، چون در آن روز پاسخ موافق نشنیدند تصمیم به تشکیل یک حزب با هدف ملی گرایی گرفتند که اینک 60 ساله شده و حزب اول در پارلمان آرژانتین است. این حزب دو بار پرون را رئیس کشور کرد.

1967: پی یی آخرین امپراتور چین که مدتها به کار باغبانی اشتغال داشت در 60 سالگی درگذشت.

1973: کشورهای عربی فروش نفت به غرب و ژاپن را محدود کردند که چند روز بعد به صورت یک تحریم کامل در آمد. این تحریم که تا مارس سال بعد ادامه یافت و علت آن حمایت غرب از اسرائیل در قبال مسئله فلسطین و حمله نظامی به سوریه بود اقتصاد غرب را دچار بحران ساخت. ایران (دولت شاه) عمدتا به دلیل دوستی با دولت آمریکا، در این تحریم شرکت نکرد.

1975: سال ملل 17 اکتبر را روز ریشه کنی فقر و تنگدستی در جهان اعلام کرد که همانند سایر کارهای این سازمان، نتیجه ای از آن به دست نیامده است.

1994: پادشاه اردن با دولت اسرائیل صلح کرد.